จัดพื้นที่ให้ลูกได้นั่งเล่น

เมื่อลูกน้อยเข้าสู่วัย 7-9 เดือน คุณแม่จะรู้สึกได้เลยว่า ช่วงนี้ลูกจะนั่งเล่นได้นานขึ้น แต่สิ่งที่มาคู่กันก็คือการล้มหงายหลัง หรือหน้าทิ่มลงพื้น แม้จะเป็นเรื่องปกติของวัยหัดนั่ง แต่หากปล่อยให้ล้มบ่อยๆ คงจะไม่ดีแน่ แล้วเราจะทำอย่างไรดี

จัดพื้นที่ในการล้มของลูก

สาเหตุที่ต้องเตรียมพื้นที่นั่งเล่นให้พร้อมสำหรับการล้มนั้นเป็นเพราะลูกวัยนี้ยังนั่งไม่แข็ง แต่ใช้มือหยิบของเก่งขึ้นแล้ว ลูกสามารถคว้าสิ่งต่างๆ ที่ต้อองการด้วยการใช้ฝ่ามือตะปบแล้วหยิบขึ้นมา ถ้าเป็นของที่ถูกใจละก็จะถือไว้ได้นาน แต่เพราะลูกยังกะระยะในการเอื้อมคว้าได้ไม่เก่ง จึงมักเสียหลักหัวคะมำหน้าทิ่มลงพื้นอยู่บ่อยๆ หรือไม่หากเจอของถูกใจ นั่งถือไว้เล่นนานๆ จนเกินกำลังของกล้ามเนื้อที่จะช่วยพยุงตัวไว้ก็ทำให้หงายหลังได้

ดังนั้นคุณแม่ควรหาผ้าหนาๆ หรือเบาะนุ่มๆ มาปูไว้บริเวณที่ลูกนั่งเล่น หรือจะให้ลูกนั่งเล่นบนที่นอน จะล้มกี่ทีก็ไม่เจ็บ แต่ต้องระวังการพลัดตกจากที่นอนจนเจ็บตัวด้วนนะ

จัดพื้นที่ให้หลากหลายได้มากกว่าความสนุก

นอกจากที่กล่าวมาแล้วลูกยังมีระบบสัมผัสรับรู้ความรู้สึกได้ดีขึ้น สังเกตได้จากการที่ลูกจะชอบใช้มือลูบคลำผ้าห่ม พรม ตุ๊กตา ขนสัตว์ และสิ่งอื่นๆ ทั่วไปหมด การทำเช่นนี้ถือเป็นการเรียนรู้ถึงความต่างของวัตถุต่างๆ เช่น ความแข็ง นุ่ม เรียบ ขรุขระ ของเล่นของลูกวัยนี้จึงควรมีความหลากหลายของรูปทรง ผิวสัมผัส รวมทั้งน้ำหนัก

หากเห็นว่าลูกสนุกกับการใช้มือสัมผัสถูไปมาบนพื้น ควรเปิดโอกาสให้เขาได้ใช้มือสัมผัสพื้นผิวที่แตกต่างกันอย่างพรม เสื่อ หรือพื้นกระดาน

ถ้ามีโอกาสลองพาลูกไปนั่งเล่นในสวน ให้เขาได้ใช้มือสัมผัสพื้นหญ้า ใบไม้ต่างๆ ดูบ้างก็ดี และหากที่บ้านมีสัตว์เลี้ยงอย่างสุนัข แมว กระต่าย ลองให้ลูกได้ลูบสัมผัสสัตว์เลี้ยงบ้างก็ดี แต่คุณแม่ต้องดูแลอย่างใกล้ชิดด้วยเพราะเจ้าตัวเล็กยังไม่รู้วิธีการเล่นจึงอาจใช้แรงมากจนทำให้สัตว์เลี้ยงโกรธได้

ยิ่งลูกนั่งเก่ง ลูกจะยิ่งยืนได้เร็ว

ในวัยหัดนั่งนี้จะให้ลูกนั่งนานๆ โดยไม่ล้มเป็นเรื่องยาก คุณพ่อคุณแม่คงต้องเป็นผู้ช่วยเสริมพัฒนาเรื่องการเคลื่อนไหวร่างกายให้ลูก ด้วยการนั่งเล่นกับเขาบ่อยๆ อย่างน้อยวันละ 2-3 ครั้ง ครั้งละประมาณ 10 นาที

การทำเช่นนี้ถือเป็นการบริหารเอวและสะโพก ทำให้ลูกนั่งได้เก่งขึ้น และมีกล้ามเนื้อแข็งแรงถึงขนาดที่พอเมื่อคุณพ่อคุณแม่ประคองตัวให้ยืนก็จะสามารถทรงตัวได้สักพัก แต่อย่างเพิ่งให้ลูกยืนนานๆ เพราะกล้ามเนื้อรอบข้อต่อต่างๆ ของขาเด็กวัยนี้ยังไม่แข็งแรงพอ

พอนั่งได้อย่างมั่นคง แถมยังใช้ส่วนต่างๆ ของร่างกายได้เก่งแล้ว อีกไม่นานเขาก็จะคลานได้คล่องขึ้น ถึงตอนนั้นลูกจะสนุกกับการคลานไปสำรวจที่ต่างๆ ทั่วบ้านเลยเชียว

เซลล์สมองกับการเคลื่อนไหว

ในทุกๆ ครั้งที่ร่างกายของลูกมีการเคลื่อนไหว จะเหมือนกับมีแรงกระตุ้น ไปยังส่วนของสมอง เซลล์ประสาทที่อยู่บริเวณผิวหนัง กล้ามเนื้อ เส้นเอ็น และข้อต่อต่างๆ จะส่งความรู้สึกตามทีได้รับ ผ่านทางเส้นประสาทส่งไปยังสมองต่อไป ข้อมูลต่างๆ ที่ถูกส่งไปยังสมอง จะถูกเก็บไว้ ข้อมูลยิ่งมากเท่าไหร่ ก็ย่อมทำให้การเคลื่อนไหวของอวัยวะต่างๆ กับการสั่งงานของสมองสัมพันธ์กันดีมากขึ้น เด็กจึงมีความสามารถบังคับการเคลื่อนไหวได้ดีขึ้น ลูกจะเคลื่อนไหวได้อย่างมั่นคงไปสู่เป้าหมายได้แม่นยำขึ้น