คลอดก่อนกำหนด

ปกติคุณแม่ตั้งครรภ์จะต้องมีอายุครรภ์ 37-41 สัปดาห์ จึงจะเรียกว่าการคลอดแบบครบกำหนด หรือประมาณ 9 เดือนโดยเฉลี่ย แต่หากมีการคลอดก่อนอายุครรภ์ครบ 37 สัปดาห์จะเรียกว่า คลอดก่อนกำหนด ซึ่งการคลอดก่อนกำหนดนั้นมักเป็นสาเหตุที่ทำให้ทารกเสียชีวิต พิการ หรือมีโรคประจำตัวส่งผลต่อสุขภาพของเด็กทั้งในระยะสั้นและระยะยาว

สาเหตุของการคลอดก่อนกำหนด

ปัจจัยที่ทำให้คลอดก่อนกำหนดนั้นมีหลายอย่าง เช่น คุณแม่ตั้งครรภ์มีอายุต่ำกว่า 17 ปี หรือมากกว่า 35 ปี มีภาวะครรภ์เป็นพิษ มีโรคประจำตัว การติดเชื้อของทารกในครรภ์ การติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ การตั้งครรภ์แฝด มีภาวะเครียด มีความผิดปกติของมดลูกและปากมดลูก คุณแม่ตั้งครรภ์สูบบุหรี่ หรือใกล้ชิดกับคนที่สูบ ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ หรือเคยมีประวัติคลอดก่อนกำหนดมาก่อน เป็นต้น

การป้องกันการคลอดก่อนกำหนด

หากรู้ว่าตั้งครรภ์ คุณแม่ควรฝากครรภ์และให้ความร่วมมือกับคุณหมอการซักประวัติ ตรวจร่างกาย เพื่อให้ได้ข้อมูลที่สำคัญ ได้แก่ มีประวัติการทำแท้ง โรคและการผ่าตัดบริเวณมดลูกและปากมดลูก ทั้งก่อนหน้ามีประวัติคลอดก่อนกำหนด คุณแม่ตั้งครรภ์มีประวัติเจ็บป่วยด้วยโรคอะไร โดยเฉพาะกลุ่มโรคที่เป็นหนึ่งในสาเหตุการคลอดก่อนกำหนด

กรณีที่คุณแม่มีประวัติเคยคลอดก่อนกำหนดมาแล้วและครรภ์นี้เป็นครรภ์เดี่ยว คุณหมอจะแนะนำให้ฉีดฮอร์โมนโปรเจสโตเจนทุกสัปดาห์ ตั้งแต่สัปดาห์ที่ 16 ไปจนถึงสัปดาห์ที่ 36 และพิจารณาทำการวัดความยาวปากมดลูกด้วยการอัลตราซาวนด์ทางช่องคลอดร่วมด้วยเพื่อพิจารณาการรักษาเพิ่มเติมต่อไป

กรณีที่คุณแม่ไม่เคยมีประวัติการคลอดก่อนกำหนด หากตรวจพบความยาวปากมาดลูกในช่วงอายุครรภ์ 18-24 สัปดาห์ ถ้าสั้นกว่า 20-25 เซนติเมตร คุณหมอจะพิจารณาให้ฮอร์โมนโปรเจสโตเจน ซึ่งมีทั้งแบบฉีดทุกสัปดาห์ หรือแบบเหน็บทางช่องคลอด จนถึงอายุครรภ์ 36 สัปดาห์ เพื่อช่วยให้กล้ามเนื้อมดลูกมีความยืดหยุ่นขึ้น ป้องกันมดลูกบีบรัดตัวซึ่งทำให้เกิดภาวะคลอดก่อนกำหนด